Shloka 12
स्थावरं जज्जमं चैव बहुरूपस्ततः स्मृतः । विश्वे देवाश्व यत्तस्मिन् विश्वरूपस्तत: स्मृत:
sthāvaraṃ jaṅgamaṃ caiva bahurūpastataḥ smṛtaḥ | viśve devāś ca yat tasmin viśvarūpastataḥ smṛtaḥ ||
സ്ഥാവരവും ജംഗമവും—ഇരുവിധ രൂപങ്ങളിലും അവൻ അനേകരൂപമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നതിനാൽ അവൻ ‘ബഹുരൂപൻ’ എന്നു സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു. എല്ലാ ദേവന്മാരും അവനിൽ വസിക്കുന്നതിനാൽ അവൻ ‘വിശ്വരൂപൻ’ എന്നും സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു।
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse teaches divine immanence and universality: the Supreme is present as all forms—both immobile and mobile—and is called Bahurūpa for manifold manifestations and Viśvarūpa because the entire host of gods abides within that Supreme reality.
Vāyudeva is explaining epithets of the Supreme—why the deity is praised as ‘Many-formed’ and ‘Universal-formed’—by pointing to the deity’s manifestation as all beings and as the inner abode of all gods.