Shloka 5
सदा द्विजातीन् सम्पूज्य कि फलं तत्र मानद । एतद् ब्रूहि स्फुटं सर्व सुमहान् संशयोत्र मे
sadā dvijātīn sampūjya ki phalaṁ tatra mānada | etad brūhi sphuṭaṁ sarva sumahān saṁśayo 'tra me ||
വായു പറഞ്ഞു— “ഹേ മാനദ, എപ്പോഴും ദ്വിജന്മാരെ ഭക്തിയോടെ പൂജിച്ച് ആദരിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് എന്ത് ഫലം ലഭിക്കുന്നു? ഇതെല്ലാം വ്യക്തമായി പൂർണ്ണമായി പറയുക; ഈ വിഷയത്തിൽ എനിക്ക് മഹത്തായ സംശയം ഉണ്ട്.”
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse frames a dharma-inquiry: it asks what spiritual/ethical merit (phala) arises from consistently honoring the dvija (twice-born), emphasizing that respect and proper reverence toward learned and ritually initiated persons is treated as a significant duty whose results should be understood clearly.
Vāyu, speaking to a respected interlocutor addressed as “mānada,” expresses a strong doubt and requests a clear, complete explanation of the benefit obtained by continually honoring the twice-born.