Shloka 396
यथैवान्ने तथा तेषां त्वयि भावो भविष्यति । “तात! मेरे प्रसन्न होनेका जो भावी फल है
yathaivānne tathā teṣāṃ tvayi bhāvo bhaviṣyati |
വായുദേവൻ പറഞ്ഞു— “താതാ! വിധിപൂർവം കേൾക്കുക— അന്നത്തോടുള്ള അവരുടെ ഭാവവും ആസക്തിയും എങ്ങനെയോ, അതുപോലെ തന്നെയാകും നിനക്കോടുള്ള ഭാവവും. ദേവന്മാരും മനുഷ്യരും അന്നത്തെ സ്നേഹിച്ച് അതിൽ ആശ്രയിക്കുന്നിടത്തോളം, നിനക്കോടുള്ള അവരുടെ ആദരവും അതേ അളവിൽ നിലനിൽക്കും.”
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that reverence and attachment follow the source of sustenance: as long as beings value food as life-supporting, they will value and honor the power/person associated with enabling that sustenance. It highlights gratitude and the ethical recognition of what maintains life.
Vāyu speaks a boon-like assurance: he declares that the regard of gods and humans toward the addressed person will mirror their regard for food—enduring as long as food remains beloved and necessary.