Shloka 32
ब्राह्मणा एव जायेरन् नान्यो वर्ण: कथंचन । को होन॑ रथमास्थाय जीवेदन्य: पुमानिह,यह महान् आश्वर्यकी बात देखकर दशार्हवंशी यादवोंको बड़ा क्रोध हुआ। उनमेंसे कुछ लोग वहाँ आपसमें इस प्रकार बातें करने लगे--“भाइयो! इस संसारमें ब्राह्मण ही पैदा हों, दूसरा कोई वर्ण किसी तरह पैदा न हो। अन्यथा यहाँ इन बाबाजीके सिवा और कौन पुरुष इस रथपर बैठकर जीवित रह सकता था
brāhmaṇā eva jāyeran nānyo varṇaḥ kathaṃcana | ko hy enaṃ ratham āsthāya jīved anyaḥ pumān iha ||
“ബ്രാഹ്മണന്മാർ മാത്രമേ ജനിക്കട്ടെ; മറ്റൊരു വർണ്ണവും എങ്ങനെയും ജനിക്കരുത്. കാരണം ഈ ലോകത്ത് ഈ മഹാത്മാവിനെ ഒഴികെ മറ്റേതു പുരുഷൻ ഈ രഥത്തിൽ കയറി ജീവനോടെ നിലനിൽക്കും?”
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse conveys reverence for spiritual attainment: survival in extreme, divinely charged circumstances is attributed to exceptional tapas and purity. It also reflects a traditional worldview that elevates the Brahmin ideal as uniquely fit for such perilous encounters.
Vāyu voices astonishment at a feat involving a chariot so dangerous or wondrous that ordinary people would not survive it. The statement functions as praise of the ascetic/holy figure’s extraordinary merit and as a rhetorical exaggeration to express awe.