Shloka 10
भोजनादेव लोकांस्त्रींस्त्रायन्ते महतो भयात् | दीप: सर्वस्य लोकस्य चक्षुश्क्षुष्मतामपि
bhojanād eva lokāṁs trīn trāyante mahato bhayāt | dīpaḥ sarvasya lokasya cakṣuḥ cakṣuṣmatām api ||
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു—ഭോജനമരുളുന്ന ഒരേയൊരു പ്രവൃത്തിയാൽ തന്നെ ബ്രാഹ്മണർ മഹാഭയത്തിൽ നിന്ന് ത്രിലോകത്തെയും രക്ഷിക്കുന്നു. അവർ സർവ്വലോകത്തിനും ദീപംപോലെ പ്രകാശകരും, കണ്ണുള്ളവർക്കും കണ്ണുപോലെയും ആകുന്നു.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse elevates anna-dāna (the gift of food) as a world-sustaining dharma: supporting Brahmins through feeding is portrayed as protecting society from great fear, because Brahmins embody and transmit sacred knowledge and moral discernment—like a lamp and like eyesight.
In the Anushasana Parva’s instruction on gifts and duties, Bhishma teaches Yudhishthira the ethical power of charity. Here he praises feeding (especially of Brahmins) as a supreme act whose benefit extends beyond the giver and recipient to the stability and well-being of the three worlds.