Shloka 66
एतान् दैवे च पित्रये च पठत: पुरुषस्य हि । भुज्जते पितर: कव्यं हव्यं च त्रेदिवौकस:
etān daive ca pitrye ca paṭhataḥ puruṣasya hi | bhuñjate pitaraḥ kavyaṃ havyaṃ ca tredivaukasaḥ ||
ദേവയജ്ഞത്തിലും പിതൃകർമ്മത്തിലും (ശ്രാദ്ധം) ഈ നാമങ്ങൾ ജപിക്കുന്ന പുരുഷന്റെ കവ്യം പിതാക്കന്മാർ ആനന്ദത്തോടെ ഭുജിക്കുന്നു; ഹവ്യം ത്രിദിവവാസികളായ ദേവന്മാർ സ്വീകരിക്കുന്നു।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Correct recitation during deva-yajña and śrāddha sanctifies the offering: gods accept havya and ancestors accept kavya, showing that ritual speech and intention support dharmic reciprocity between humans, devas, and pitṛs.
In Bhīṣma’s instruction on dharma (Anuśāsana Parva), he explains the fruit of reciting the previously listed sacred names/formulas at the proper times: it ensures the respective recipients—devas and pitṛs—gladly receive their offerings.