Shloka 33
महेष्वासो महीभर्ता श्रीनिवास: सतां गति: । अनिरुद्ध: सुरानन्दो गोविन्दो गोविदां पति:,१८१ महेष्वास:-महान् धनुषवाले, १८२ महीभर्ता-पृथ्वीको धारण करनेवाले, १८३ श्रीनिवास:-अपने वक्ष:स्थलमें श्रीको निवास देनेवाले, १८४ सतां गतिः-सत्पुरुषोंके परम आश्रय, १८५ अनिरुद्ध:-किसीके भी द्वारा न रुकनेवाले, १८६ सुरानन्द:-देवताओंको आनन्दित करनेवाले, १८७ गोविन्द:-वेदवाणीके द्वारा अपनेको प्राप्त करा देनेवाले, १८८ गोविदां पति:-वेदवाणीको जाननेवालोंके स्वामी
maheṣvāso mahībhartā śrīnivāsaḥ satāṃ gatiḥ | aniruddhaḥ surānando govindo govidāṃ patiḥ ||
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു—അവൻ മഹേഷ്വാസൻ—മഹാധനുർധാരി; അവൻ മഹീഭർത്താവ്—ഭൂമിയെ ധരിക്കുന്നവൻ. അവൻ ശ്രീനിവാസൻ—ശ്രീ അവന്റെ വക്ഷസ്ഥലത്തിൽ വസിക്കുന്നവൻ; അവൻ സതാം ഗതി—സജ്ജനരുടെ പരമാശ്രയം. അവൻ അനിരുദ്ധൻ—ആർക്കും തടയാനാകാത്തവൻ; അവൻ സുരാനന്ദൻ—ദേവന്മാരെ ആനന്ദിപ്പിക്കുന്നവൻ. അവൻ ഗോവിന്ദൻ—വേദവാണിയാൽ പ്രാപ്യൻ; അവൻ ഗോവിദാം പതി—വേദജ്ഞരുടെ അധിപതി.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that the divine (Govinda) is simultaneously the cosmic sustainer and the ultimate refuge of the righteous; ethical life (dharma) finds its highest support in devotion to and reliance upon that supreme protector.
In Anuśāsana Parva, Bhīṣma is instructing Yudhiṣṭhira and, in this section, recites a sequence of divine names/epithets praising Govinda/Viṣṇu, highlighting qualities that inspire trust, reverence, and dharmic orientation.