Shloka 26
रुद्रो बहुशिरा बश्रुविश्वयोनि: शुचिश्रवा: । अमृतः शाश्वतस्थाणुर्वसरोहो महातपा:
rudro bahuśirā baśruviśvayoniḥ śuciśravāḥ | amṛtaḥ śāśvata-sthāṇur varāroho mahātapāḥ ||
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു—അവൻ രുദ്രൻ—ദുഃഖനിവാരകൻ; ബഹുശിരാ—അനേകം ശിരസ്സുകളുള്ളവൻ; ബഭ്രു—ലോകങ്ങളെ പോഷിപ്പിക്കുന്നവൻ; വിശ്വയോനി—വിശ്വം ഉദ്ഭവിക്കുന്ന മൂലം; ശുചിശ്രവാ—പവിത്ര കീർത്തിയുള്ളവൻ; അമൃതൻ—അമരൻ; ശാശ്വതസ്ഥാണു—നിത്യ ഏകസ്വഭാവവും അചലതയും ഉള്ളവൻ; വസരോഹ—പരമാരോഹ്യം, പരമാശ്രയം; മഹാതപാ—മഹത്തായ തപഃപ്രഭാവസമ്പന്നൻ.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches reverent contemplation of the divine through names that express ethical and metaphysical qualities—steadfastness, purity, immortality, and the power to remove suffering—presenting God as both the universe’s source and the highest refuge.
Bhīṣma is reciting a praise-list of Rudra/Śiva, stringing together epithets that describe his cosmic functions and spiritual supremacy, as part of a larger devotional and dharma-oriented discourse in the Anuśāsana Parva.