Shloka 15
भीष्मस्योत्तरायणप्रतीक्षा तथा युधिष्ठिरागमनम् | Bhīṣma’s uttarāyaṇa moment and Yudhiṣṭhira’s arrival
शार््डचक्रायुध: खड्गी सर्वनागरिपुध्वज: । उत्तमेन स शीलेन दमेन च शमेन च
śārṅgacakrāyudhaḥ khaḍgī sarvanāgaripudhvajāḥ | uttamena sa śīlena damena ca śamena ca ||
ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—അവന്റെ ആയുധങ്ങൾ ശാർങ്ഗധനുസ്സും സുദർശനചക്രവും; കൂടാതെ നന്ദകഖഡ്ഗധാരിയും ആകുന്നു. അവന്റെ ധ്വജത്തിൽ സർവ്വനാഗശത്രുവായ ഗരുഡന്റെ ചിഹ്നം ദീപ്തമാണ്. ഉത്തമശീലം, ദമം, ശമം എന്നിവയാൽ അലങ്കൃതനായ അവൻ ദിവ്യവും അത്ഭുതവുമായ ആയുധങ്ങൾ എപ്പോഴും കൈവശം വഹിക്കുന്നു.
ईश्वर उवाच
Educational Q&A
True divine power is inseparable from virtue: the passage pairs martial insignia (bow, discus, sword, banner) with ethical excellences—śīla (good conduct), dama (sense-restraint), and śama (mental tranquility)—implying that rightful authority is grounded in inner discipline.
Īśvara describes a supreme divine figure through recognizable emblems (Śārṅga, Sudarśana, Garuḍa-banner) and through moral qualities, presenting both iconographic identifiers and the ethical profile that legitimizes his sovereignty.