Shloka 54
उमोवाच सावद्यं किन्नु वै कर्म निरवद्यं तथैव च । श्रेय: कुर्वन्नवाप्रोति मानवो देवसत्तम,पार्वतीने पूछा--देवश्रेष्ठ] कौन सदोष कर्म हैं और कौन निर्दोष, कौन-सा कर्म करके मनुष्य कल्याणका भागी होता है?
umovāca sāvadyam kiṃ nu vai karma niravadyam tathaiva ca | śreyaḥ kurvann avāpnoti mānavo devasattama ||
ഉമ പറഞ്ഞു—ഹേ ദേവസത്തമാ! ഏത് കര്മ്മം ദോഷമുള്ളത്, ഏത് കര്മ്മം ദോഷരഹിതം? ഏത് കര്മ്മം ചെയ്താൽ മനുഷ്യന് ശ്രേയസ് (പരമകല്യാണം) ലഭിക്കുന്നു?
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
The verse frames a classic dharma inquiry: distinguishing blameworthy (sāvadyam) from blameless (niravadyam) action, and identifying the kind of conduct that leads to śreyas—lasting welfare rather than merely immediate gain.
In a dialogue setting, Umā (Pārvatī) addresses Mahādeva as ‘best of the gods’ and asks him to clarify ethical categories of action and the path by which humans attain true good.