Shloka 27
कल्मषापहर-कीर्तनम् / Kīrtana for the Removal of Impurity
मार्गार्हाय ददन्मार्ग गुरुं गुरुवदर्चयन् । अतिथियद्रग्रहरतस्तथाभ्यागतपूजक:,देवि! जो न तो उद्दण्ड है, न अभिमानी है तथा जो देवताओं और द्विजोंकी पूजा करता है, संसारके लोग जिसे पूज्य मानते हैं, जो बड़ोंको प्रणाम करनेवाला, विनयी, मीठे वचन बोलनेवाला, सब वर्णोका प्रिय और सम्पूर्ण प्राणियोंका हित करनेवाला है, जिसका किसीके साथ द्वेष नहीं है, जिसका मुख प्रसन्न और स्वभाव कोमल है, जो सदा स्वागतपूर्वक स्नेहभरी वाणी बोलता है, किसी भी प्राणीकी हिंसा नहीं करता तथा सबका यथायोग्य सत्कारपूर्वक पूजन करता रहता है, जो मार्ग देने योग्य पुरुषोंको मार्ग देता और गुरुका उसके योग्य समादर करता है, अतिथियोंको आमन्त्रित करके उनकी सेवामें लगा रहता तथा स्वयं आये हुए अतिथियोंका भी पूजन करता है, ऐसा मनुष्य स्वर्गलोकमें जाता है। तत्पश्चात् मानव-योनिमें आकर विशिष्ट कुलमें जन्म लेता है
mārgārhāya dadan mārgaṁ guruṁ guruvad arcayan | atithiyadragraharatas tathābhyāgatapūjakaḥ ||
വഴി കൊടുക്കേണ്ടവർക്കു വഴി കൊടുത്തും, ഗുരുവിനെ ഗുരുവെന്നപോലെ ആദരിച്ചും, അതിഥികളെ സ്വീകരിച്ച് സേവിക്കുന്നതിൽ നിരതനായും, സ്വയം വന്ന അതിഥികളെയും ഭക്തിപൂർവം പൂജിച്ചും കഴിയുന്നവൻ—ദേവീ, അത്തരം ശിഷ്ടാചാരനിഷ്ഠൻ സ്വർഗ്ഗലോകം പ്രാപിക്കുന്നു; പിന്നെ മനുഷ്യജന്മത്തിലേക്ക് മടങ്ങി വിശിഷ്ടകുലത്തിൽ ജനിക്കുന്നു।
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
Dharma is expressed through everyday reverence and courtesy: give precedence to the deserving, honor the guru properly, and practice hospitality—both by inviting guests and by respectfully receiving those who arrive unannounced. Such conduct yields spiritual merit leading to heaven and favorable rebirth.
In Anuśāsana Parva’s instruction on righteous conduct, Śrī Maheśvara enumerates specific virtues of a well-behaved person. This verse highlights social dharma—deference on the road, honoring teachers, and attentive reception of guests—and states the karmic फल (result): heaven and later birth in a noble family.