Shloka 54
कालयुक्तधर्मविवेकः
Discerning Dharma in Accord with Time
यः वक्षिन्निरयात् तस्मात् समुत्तरति कर्हिचित् । मानुष्यं लभते चापि हीनायुस्तत्र जायते,यदि कभी कोई उस नरकसे छुटकारा पाता है तो मनुष्ययोनिमें जन्म लेता है, किंतु वहाँ उसकी आयु बहुत थोड़ी होती है
yaḥ vakṣin-nirayāt tasmāt samuttarati karhicit | mānuṣyaṁ labhate cāpi hīnāyus tatra jāyate ||
ആ നരകത്തിൽ നിന്ന് ഏതെങ്കിലും സമയത്ത് ആരെങ്കിലും ഉയർന്ന് രക്ഷപ്പെടുകയാണെങ്കിൽ, അവൻ മനുഷ്യജന്മം പ്രാപിക്കുന്നു; എങ്കിലും ആ മനുഷ്യാവസ്ഥയിൽ പോലും അല്പായുസ്സോടെ ജനിക്കുന്നു.
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
Even when one eventually escapes a hellish consequence, karmic effects do not vanish instantly; they can persist as limitations in the next life—here, a shortened human lifespan—highlighting moral accountability across births.
Maheśvara describes the post-mortem trajectory of a wrongdoer: after suffering in a particular hell (niraya), if release occurs, the being returns to human birth, but with the lingering consequence of reduced longevity.