Shloka 25
कालयुक्तधर्मविवेकः
Discerning Dharma in Accord with Time
जो मानव दूसरोंसे तीखी बातें बोलना और द्रोह करना छोड़ देते हैं, सब प्राणियोंके प्रति समानभाव रखने-वाले और जितेन्द्रिय होते हैं, वे स्वर्गलोकमें जाते हैं ।।
śaṭha-pralāpād viratā viruddha-parivarjakāḥ | saumyapralāpino nityaṁ te narāḥ svarga-gāminaḥ ||
കപടവും കടുപ്പമുള്ള വാക്കുകളും പറയുന്നത് ഉപേക്ഷിച്ച് ദ്രോഹം വിട്ട്, വിരോധ-വാദങ്ങൾ ഒഴിവാക്കി, സർവ്വജീവികളോടും സമഭാവം പുലർത്തി, ഇന്ദ്രിയസംയമത്തോടെ നിത്യവും സൗമ്യവചനങ്ങൾ പറയുന്നവർ സ്വർഗ്ഗലോകം പ്രാപിക്കുന്നു।
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that moral discipline in speech and attitude—avoiding deceitful or harsh talk, giving up hostility, shunning contentious opposition, and consistently speaking gently—constitutes dharmic conduct that leads to auspicious results, here expressed as attainment of Svarga.
In Anuśāsana Parva’s instruction-focused setting, Śrīmahēśvara (Śiva) is presented as the speaker, laying down a behavioral rule: those who renounce malicious speech and antagonism and cultivate gentle, steady conduct are described as fit for heavenly attainment.