Shloka 1
Śiva-darśana through Tapas and Stuti (उपमन्यु–कृष्ण संवादः)
(दाक्षिणात्य पाठके ४ श्लोक मिलाकर कुल ४३३ श्लोक हैं) मी पी नजजञन जल ि्जजऑआंडहडइ > गार्हपत्य
śrīkṛṣṇa uvāca
mūrdhnā nipatya niyatastejaḥ-saṃnicaye tataḥ |
parama-harṣam āgatya bhagavantam athābruvam ||
ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു—ഹേ ഭാരതാ! തുടർന്ന് മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിച്ച്, ദിവ്യ തേജസ്സിന്റെ കൂമ്പാരമായി നിലകൊള്ളുന്ന ഭഗവാൻ ശിവനോട് ശിരസ്സു നമിച്ച് പ്രണാമം ചെയ്തു. പിന്നെ പരമാനന്ദത്തിൽ നിറഞ്ഞ് ആ ഭഗവാനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു।
श्रीकृष्ण उवाच
Educational Q&A
The verse models dharmic devotion: true approach to the divine begins with inner restraint (niyataḥ) and outward humility (prostration). Ethical power is grounded in self-mastery and reverence, not entitlement.
Kṛṣṇa, after controlling his mind, bows and prostrates before Śiva—described as a concentrated mass of radiance—and, filled with joy, begins to speak to him, setting up the ensuing dialogue about Śiva’s grace and glory.