Shloka 15
धर्मनिन्दा–धर्मोपासनाफलम् तथा साध्वाचारलक्षणम्
Fruits of Disparaging vs. Observing Dharma; Marks of Good Conduct
यस्तु बुद्ध: स्वधर्मेण ज्ञानविज्ञानवान् शुचि: । धर्मज्ञो धर्मनिरत: स धर्मफलमश्चुते
yastu buddhaḥ svadharmeṇa jñānavijñānavān śuciḥ | dharmajño dharmanirataḥ sa dharmaphalam aśnute ||
മഹേശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—സ്വധർമ്മം പാലിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ ബോധം പ്രാപിക്കുന്നവൻ, ജ്ഞാന–വിജ്ഞാനസമ്പന്നൻ, ശുചിയായ ആചാരത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവൻ, ധർമ്മജ്ഞൻ, ധർമ്മത്തിൽ തന്നെ നിരതനായവൻ—അവൻ മാത്രമേ ധർമ്മത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ഫലം അനുഭവിക്കൂ.
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
True benefit from dharma comes not merely from outward observance, but from practicing one’s own duty with inner awakening, purity, right understanding, and steady commitment—uniting jñāna (knowledge) with vijñāna (realized insight).
In the Anuśāsana Parva’s instruction-focused setting, Maheśvara delivers a doctrinal statement defining who genuinely attains the ‘fruit of dharma’: the person who follows svadharma and becomes awakened, pure, dharma-knowing, and devoted to righteous practice.