Shloka 37
Pratyakṣa–Āgama–Ācāra: Doubt, Proof, and the Practice of Dharma (प्रत्यक्ष–आगम–आचारविचारः)
एतन्मे संशयं देव तपश्चर्या55श्रितं शुभम् । शंस सर्वमशेषेण त्र्यक्ष त्रिपुरनाशन,देव! त्रिपुरनाशन त्रिलोचन! तपस्याके आश्रित शुभ फलके विषयमें मेरा यही संदेह है। इस सारे संदेहका उत्तर आप पूर्णरूपसे प्रदान करें
etan me saṁśayaṁ deva tapaś-caryāśritaṁ śubham | śaṁsa sarvam aśeṣeṇa tryakṣa tripuranāśana ||
ഹേ ദേവാ! തപശ്ചര്യയെ ആശ്രയിക്കുന്ന ശുഭഫലത്തെക്കുറിച്ച് എനിക്ക് സംശയം ഉദിച്ചിരിക്കുന്നു. ഹേ ത്രിനേത്രാ, ത്രിപുരനാശനാ! ഒന്നും ശേഷിപ്പിക്കാതെ എല്ലാം പൂർണ്ണമായി അരുളിച്ചെയ്യുക.
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
The verse models dharmic inquiry: when uncertain about the fruits and proper understanding of ascetic discipline (tapas-caryā), one should approach the divine/teacher with humility and request a complete, unwithheld explanation.
The speaker addresses Śiva by his epithets (Tryakṣa, Tripuranāśana) and asks him to resolve a specific doubt about the auspicious results that arise from ascetic practice, requesting a full and exhaustive answer.