Shloka 18
Adhyāya 142: Cyavana, the Devas’ Arrogance, and Vāyu’s Counsel on Protecting Brāhmaṇas
राजा मित्रसहश्चैव वसिष्ठाय महात्मने । मदयमन्तीं प्रियां भार्या दत्त्वा च त्रिदिवं गत:,राजा मित्रसह महात्मा वसिष्ठ मुनिको अपनी प्यारी पत्नी मदयन्ती सेवाके लिये देकर स्वर्गलोकमें चले गये
rājā mitrasahaś caiva vasiṣṭhāya mahātmane | madayantīṁ priyāṁ bhāryāṁ dattvā ca tridivaṁ gataḥ ||
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു— രാജാവ് മിത്രസഹൻ മഹാത്മാവായ വസിഷ്ഠനു സേവാർത്ഥം തന്റെ പ്രിയഭാര്യ മദയന്തിയെ അർപ്പിച്ച് പിന്നീട് ത്രിദിവം (സ്വർഗ്ഗം) പ്രാപിച്ചു.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse underscores prioritizing dharma as understood through reverence to a venerable sage/teacher: personal attachment is subordinated to a duty of service, and such conduct is presented as leading to spiritual merit (symbolized by attaining heaven).
Bhishma cites an example: King Mitrasaha gives his beloved wife Madayantī to the sage Vasiṣṭha for service, and afterward the king departs to heaven, implying the act is treated as dharmically significant within the discourse.