Shloka 165
Śiva-nāmānukīrtana-prastāvaḥ
Prologue to the praise of Śiva and the Upamanyu testimony
वादको गायनश्वैव सहस्रशतलोचन: । एकवतक्त्रो द्विवक्त्रश्न त्रिवक्त्रोडनेकवक्त्रक:,वे बाजा बजानेवाले और गीत गानेवाले हैं। उनके लाखों नेत्र हैं। वे एकमुख, द्विमुख, त्रिमुख और अनेक मुखवाले हैं
vādakā gāyanaś caiva sahasraśata-locanāḥ | ekavaktrā dvivaktrāś ca trivaktrā anekavaktrāḥ ||
അവിടെ വാദ്യങ്ങൾ വായിക്കുന്നവരും പാടുന്നവരും ഉണ്ട്. അവർക്കു ശതസഹസ്ര നേത്രങ്ങളുണ്ടെന്നും, ഏകമുഖം, ദ്വിമുഖം, ത്രിമുഖം, അനേകമുഖം ഉള്ളവരെന്നും വർണ്ണിക്കപ്പെടുന്നു.
वासुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes the immeasurable and multi-formed nature of the divine order: countless capacities (many eyes) and manifold expressions (many faces) exist within a single sacred cosmos, encouraging humility and reverence toward realities beyond ordinary perception.
Vāsudeva describes a grand assembly or retinue that includes musicians and singers, portraying them with extraordinary features—many eyes and varying numbers of faces—to convey their superhuman, awe-inspiring character.