Shloka 3
Viṣṇu-sahasranāma—Yudhiṣṭhira’s Inquiry and Bhīṣma’s Recitation (विष्णोर्नामसहस्रम्)
अरुन्धत्युवाच तपोवृद्धिर्मया प्राप्ता भवतां स्मरणेन वै । भवतां च प्रसादेन धर्मान् वक्ष्यामि शाश्वतान्,अरुन्धती बोली--देवगण! आपलोगोंने मुझे स्मरण किया, इससे मेरे तपकी वृद्धि हुई है। अब मैं आप ही लोगोंकी कृपासे गोपनीय रहस्योंसहित सनातन धर्मोंका वर्णन करती हूँ, आपलोग वह सब सुनें। जिसका मन शुद्ध हो, उस श्रद्धालु पुरुषको ही इन धर्मोंका उपदेश करना चाहिये
aruṇdaty uvāca | tapovṛddhir mayā prāptā bhavatāṁ smaraṇena vai | bhavatāṁ ca prasādena dharmān vakṣyāmi śāśvatān |
അരുന്ധതി പറഞ്ഞു—“നിങ്ങൾ എന്നെ സ്മരിച്ചതിനാൽ എന്റെ തപോബലം വർദ്ധിച്ചു. നിങ്ങളുടെ പ്രസാദത്താൽ ഞാൻ ഇപ്പോൾ ശാശ്വതധർമ്മങ്ങളെ, അവയുടെ ഗുഹ്യാർത്ഥങ്ങളോടുകൂടി, വിവരണം ചെയ്യും. കേൾക്കുക. ഈ ഉപദേശങ്ങൾ മനസ്സു ശുദ്ധമായ വിശ്വാസിയ്ക്കു മാത്രമേ പകർന്നു നൽകാവൂ.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Sacred instruction on dharma is not merely information; it should be transmitted to a qualified recipient—one who is faithful and mentally purified—because the efficacy and integrity of dharma depend on the listener’s inner readiness.
Arundhatī addresses the gods, stating that their remembrance has strengthened her tapas. With their favor, she begins to teach the eternal dharmas, indicating that these are to be shared with discretion and only with worthy, pure-minded hearers.