Shloka 5
दानशील-समाचारः, सत्कारः, अहिंसा च
Umā–Maheśvara Saṃvāda
इदं चैवापरं गुह्ुमप्रशस्तं निबोधत । अग्नेस्तु वृषलो नेता हविर्मूढाश्व योषित:,अब यह दूसरी उस गोपनीय बातको सुनो, जो उत्तम नहीं है अर्थात् निन्दनीय है। यदि शूद्र किसी द्विजके अग्निहोत्रकी अग्निको एक स्थानसे दूसरे स्थानको ले जाता है तथा मूर्ख स्त्रियाँ यज्ञ-सम्बन्धी हविष्यको ले जाती हैं--इस कार्यको जो धर्म ही समझता है, वह अधर्मसे लिप्त होता है। उसके ऊपर अग्नियोंका कोप होता है और वह शूद्रयोनिमें जन्म लेता है
idaṃ caivāparaṃ guhyaṃ apraśastaṃ nibodhata | agnestu vṛṣalo netā havirmūḍhāśva yoṣitaḥ ||
ഇപ്പോൾ മറ്റൊരു ഗുഹ്യമായ കാര്യം കേൾക്കുക; അത് പ്രശംസനീയമല്ല, നിന്ദ്യമാണ്—ശൂദ്രൻ ഒരു ദ്വിജന്റെ അഗ്നിഹോത്രാഗ്നിയെ ഒരു സ്ഥലത്തിൽ നിന്ന് മറ്റൊരിടത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകുകയും, അജ്ഞസ്ത്രീകൾ യജ്ഞഹവിസ്സിനെ വഹിക്കുകയും ചെയ്താൽ; അതിനെ തന്നെ ‘ധർമ്മം’ എന്നു കരുതുന്നവൻ അധർമ്മത്തിൽ ലിപ്തനാകുന്നു.
धौग्य उवाच