Shloka 41
Umā–Maheśvara-saṃvāda: Varṇa-bhraṃśa, Ācāra (Vṛtta), and Karmic Ascent/Decline
एतं हि मन्त्र त्रिदशाभिजुष्टं पठेत य: पर्वसु गोष्ठमध्ये । न तस्य पाप॑ न भयं न शोक: सहस्रनेत्रस्य च याति लोकम्
etaṃ hi mantraṃ tridaśābhijuṣṭaṃ paṭhet yaḥ parvasu goṣṭhamadhye | na tasya pāpaṃ na bhayaṃ na śokaḥ sahasranetrasya ca yāti lokam ||
പർവ്വദിനങ്ങളിൽ ഗോശാലയുടെ മദ്ധ്യേ ദേവന്മാർ ആദരിക്കുന്ന ഈ മന്ത്രം പാരായണം ചെയ്യുന്നവന് പാപമില്ല, ഭയമില്ല, ശോകമില്ല. അവൻ സഹസ്രനേത്രനായ ഇന്ദ്രന്റെ ലോകം പ്രാപിക്കുന്നു.
विश्वामित्र उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that disciplined recitation of a deity-approved mantra at auspicious times and in a sanctified setting yields purification: freedom from pāpa (moral demerit) and relief from bhaya (fear) and śoka (grief), culminating in the merit of attaining Indra’s heavenly realm.
Viśvāmitra is describing the phala (result) of reciting a particular mantra. He specifies the context—on parvan-days and within a goṣṭha (cattle enclosure)—and then states the promised outcomes: no sin, no fear, no sorrow, and attainment of the loka of Indra (Sahasranetra).