Shloka 37
Umā–Maheśvara-saṃvāda: Varṇa-bhraṃśa, Ācāra (Vṛtta), and Karmic Ascent/Decline
श्रूयतां तस्य दानस्य यादृशो गुणविस्तर: । कृतं तेन महच्छाद्धं वर्षाणीह त्रयोदश,विश्वामित्र बोले--देवताओ! यह धर्मसम्बन्धी परम गोपनीय रहस्य सुनो, जब भाद्रपदमासके कृष्णपक्षमें त्रयोदशी तिथिको मघा नक्षत्रका योग हो, उस समय जो मनुष्य दक्षिणाभिमुख हो कुतप कालमें (मध्याह्नके बाद आठवें मुहूर्तमे) जब कि हाथीकी छाया पूर्व दिशाकी ओर पड़ रही हो, उस छायामें ही स्थित हो पितरोंके निमित्त उपहारके रूपमें उत्तम अन्नका दान करता है, उस दानका जैसा विस्तृत फल बताया गया है, वह सुनो। दान करनेवाले उस पुरुषने इस जगतमें तेरह वर्षोंके लिये पितरोंका महान् श्राद्ध सम्पन्न कर दिया, ऐसा जानना चाहिये
śrūyatāṁ tasya dānasya yādṛśo guṇavistaraḥ | kṛtaṁ tena mahācchāddhaṁ varṣāṇīha trayodaśa ||
വിശ്വാമിത്രൻ പറഞ്ഞു—ആ ദാനത്തിന്റെ ഗുണവിസ്താരവും മഹിമയും കേൾക്കുക. ആ ദാനത്താൽ ആ പുരുഷൻ ഈ ലോകത്തുതന്നെ പിതൃകൾക്കായി പതിമൂന്ന് വർഷത്തേക്കുള്ള മഹാശ്രാദ്ധം നിർവഹിച്ചു എന്നതുപോലെ ആയി.
विश्वामित्र उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes that a properly directed act of charity connected with ancestral duty (pitṛ-kārya) carries an extensive, measurable spiritual efficacy: it can be equivalent to performing major śrāddha-observances over a long span (here, thirteen years).
Viśvāmitra continues an instruction on the fruits of a specific kind of gift. He calls the audience to listen and declares the result: the giver’s single act is credited as having completed a great śrāddha for the ancestors for thirteen years.