Shloka 38
Vānaprastha-dharma and Tapas: Śiva–Umā Saṃvāda
Forest-Stage Discipline and Austerity
अपो गच्छति यो ह्वात्र शशिनं होष प्रीणयेत् । शशी प्रीणयते देवान् पितृश्चैव महामते
apo gacchati yo hvātra śaśinaṃ hoṣa prīṇayet | śaśī prīṇayate devān pitṝṃś caiva mahāmate ||
ദേവദൂതൻ പറഞ്ഞു: “ഹേ മഹാമതേ! ഇവിടെ ആരെങ്കിലും ജലം അർപ്പിച്ച് ചന്ദ്രനെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നുവെങ്കിൽ—ഇത് അറിഞ്ഞുകൊൾക—അവൻ ദേവന്മാരെയും പിതൃകളെയും കൂടി തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നു.”
देवदूत उवाच
Educational Q&A
Offering water as a devotional act to the Moon is presented as a dharmic practice whose merit extends beyond a single deity: by pleasing the Moon, one is said to please both the gods and the ancestors, emphasizing interconnected obligations to devas and pitṛs.
A divine messenger instructs the listener that a simple rite—offering water to gratify the Moon—has broader spiritual efficacy, linking lunar worship/propitiation with the satisfaction of the divine order (devas) and ancestral lineage (pitṛs).