Shloka 15
अध्याय १२८: शिव–उमा संवादः — तिलोत्तमा, श्मशान-मेध्यता, तथा चातुर्वर्ण्य-धर्मः
Chapter 128: Śiva–Umā Dialogue—Tilottamā, the Ritual Valence of the Śmaśāna, and the Fourfold Duty-Code
क्लिश्यमानान् विमार्गेषु कामक्रोधावृतात्मन: । मन्ये त्वं ध्यायसि जनांस्तेनासि हरिण: कृश:
kliśyamānān vimārgeṣu kāmakrodhāvṛtātmanaḥ | manye tvaṃ dhyāyasi janāṃs tenāsi hariṇaḥ kṛśaḥ ||
ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞു—“കാമവും ക്രോധവും കൊണ്ട് അന്തഃകരണം മൂടപ്പെട്ടവരും, തെറ്റുവഴികളിൽ നടന്ന് ക്ലേശം അനുഭവിക്കുന്നവരുമായ ജനങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ് നീ നിരന്തരം ധ്യാനിക്കുന്നത് എന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു. അതിനാലാണ് നീ മാൻപോലെ ക്ഷീണിച്ചും വെളുത്തും ആയത്.”
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
Desire and anger cloud the inner self and push people onto harmful paths that lead to suffering; the verse highlights compassionate concern for such deluded sufferers and implies the ethical need for self-mastery and right conduct.
A Brahmin addresses someone who appears weakened and pale, inferring that this condition comes from constant mental preoccupation with people who, overcome by desire and anger, are suffering due to their misguided ways.