Shloka 15
Śāṇḍilī–Sumanā-saṃvāda: Sat-strī-samudācāra and Pati-dharma
Conduct of the Virtuous Wife
पुण्यस्यैवाभिगन्धस्ते मनन््ये कर्मविधानजम् । अधिकं मार्जनात् तात तथा चैवानुलेपनात्
puṇyasyaivābhigandhas te manye karmavidhānajam | adhikaṃ mārjanāt tāta tathā caivānulepanāt ||
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു— “നിന്നിൽ നിന്ന് നിരന്തരം പരക്കുന്ന പുണ്യസുഗന്ധം, ധർമ്മകർമ്മങ്ങളെ വിധിപൂർവ്വം അനുഷ്ഠിച്ചതിന്റെ—പ്രത്യേകിച്ച് ദാനരൂപ പുണ്യത്തിന്റെ—ഫലമെന്നു ഞാൻ കരുതുന്നു. പ്രിയവത്സ, ദാനം സ്നാനശുദ്ധിയെയും ദേഹലേപനത്തെയുംക്കാൾ മഹത്തരം.”
व्यास उवाच
Educational Q&A
True purity is not merely external (cleansing and anointing) but arises from righteous conduct—especially charity—whose merit becomes visible as a ‘fragrance’ of virtue.
Vyāsa addresses a listener affectionately and interprets the person’s constant ‘scent of merit’ as the result of properly performed virtuous acts, highlighting dāna (giving) as superior to outward acts of purification.