Shloka 5

Adhyāya 122 — Śruta-vṛtta-yukta Brāhmaṇa and the Ethics of Dāna

Maitreya–Vyāsa Saṃvāda

Devanagari script

वाग्बुद्धिपाणिपादैश्व व्यपेतस्य विपश्चित: । कि हास्यति मनुष्यस्य मन्दस्यापि हि जीवत:

Transliteration

vāgbuddhipāṇipādaiś ca vyapetasya vipaścitaḥ | kiṃ hāsyati manuṣyasya mandasyāpi hi jīvataḥ ||

Translation

വ്യാസൻ പറഞ്ഞു—മനുഷ്യൻ പണ്ഡിതനായാലും, വാക്ക്, ബുദ്ധി, കൈകാലുകളുടെ പ്രയോഗം എന്നിവ നഷ്ടപ്പെട്ട നിലയിൽ ജീവിച്ചാൽ, അവൻ എന്ത് സാധിക്കും? മന്ദബുദ്ധിയുള്ളവനും പോലും, ഈ ശേഷികൾ നിലനിൽക്കുന്നത്രയും കാലം ജീവിച്ചാൽ, കുറഞ്ഞപക്ഷം എന്തെങ്കിലും പ്രവർത്തനം ചെയ്യാൻ കഴിയും.

Word by Word

वाक्speech

बुद्धिintellect

पाणिhand

पादैःwith feet

चand

व्यपेतस्यof one deprived (of), departed from

विपश्चितःof the wise man

किम्what?

हindeed (emphatic particle)

अस्यतिis / exists

मनुष्यस्यof a man

मन्दस्यof a dull/slow (person)

अपिeven, also

हिfor, indeed

जीवतःof one living / while alive

Speaker

व्यास उवाच

Characters & Entities

Vyāsa

manuṣya (human being)

Verse Rasa (Emotional Essence)

Sandhi Notes