Shloka 37
स्त्रियाश्न मे पुत्रशतं तापसेन महात्मना । आश्रमे जनितं ब्रह्मन् नीतं तन्नगरं मया,'सत्रीरूपमें आनेपर महामना तापसने इस आश्रममें मुझसे सौ पुत्र उत्पन्न किये। ब्रह्मन! मैं उन सब पुत्रोंको नगरमें ले गयी और उन्हें भी राज्यपर प्रतिष्ठित करायी
striyāśna me putraśataṃ tāpasena mahātmanā | āśrame janitaṃ brahman nītaṃ tan nagaraṃ mayā |
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു— ഞാൻ സ്ത്രീരൂപം പ്രാപിച്ചപ്പോൾ, ആ മഹാത്മ തപസ്വി ഈ ആശ്രമത്തിൽ എനിക്കു നൂറു പുത്രന്മാരെ ജനിപ്പിച്ചു. ഹേ ബ്രാഹ്മണാ! ഞാൻ അവരെ എല്ലാം നഗരത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി രാജാധികാരത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിപ്പിച്ചു.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the dharmic concern for continuity of lineage and orderly governance: even extraordinary circumstances (a transformation and ascetic procreation) are followed by responsible action—bringing the offspring into society and establishing them in rightful political roles.
Bhīṣma narrates that after taking on a female form, a great ascetic fathered a hundred sons with him in the hermitage; Bhīṣma then brought those sons to the city and arranged for their installation in rulership.