Shloka 66
Ahiṃsā as Threefold Restraint (Mind–Speech–Action) and the Ethics of Consumption
दस वर्षोतक वानर, पाँच वर्षोतक चूहा और छ: महीनोंतक कुत्ता होकर वह मनुष्यका जन्म पाता है ।।
daśa varṣāṇi vānaro bhūtvā pañca varṣāṇi mūṣako bhūtvā ṣaṇmāsān śvā bhūtvā sa manuṣyajanma prāpnoti || nyāsāpahartā tu naro yamasya viṣayaṃ gataḥ | saṃsārāṇāṃ śataṃ gatvā kṛmiyōnau prajāyate ||
പത്ത് വർഷം വാനരനായി, അഞ്ച് വർഷം മൂഷികനായി, ആറുമാസം ശ്വാനമായി കഴിഞ്ഞ ശേഷം അവൻ മനുഷ്യജന്മം പ്രാപിക്കുന്നു. എന്നാൽ മറ്റൊരാൾ ഏൽപ്പിച്ച നിക്ഷേപം/അമാനത്ത് (ന്യാസം) അപഹരിക്കുന്നവൻ യമന്റെ ലോകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു; നൂറു ജന്മങ്ങളിൽ അലഞ്ഞു ഒടുവിൽ കൃമിയോണിയിൽ ജനിക്കുന്നു.
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
Misappropriating what is entrusted (nyāsa) is a grave breach of dharma. The verse teaches that betrayal of trust brings severe karmic consequences—punishment in Yama’s realm and a long descent through inferior births—highlighting the sanctity of safeguarding others’ property.
In the Anuśāsana Parva’s ethical instruction context, Yudhiṣṭhira states the karmic outcomes of certain actions: one trajectory describes passing through animal lives before reaching human birth, while the specific offender—one who steals a deposit—goes to Yama’s domain and, after many rebirths, ends in a worm-birth.