Shloka 1196
Ahiṃsā as Threefold Restraint (Mind–Speech–Action) and the Ethics of Consumption
ततः पापक्षयं कृत्वा मानुषत्वमवाप्तुते । भोजनकी चोरी करके मनुष्य मक्खी होता है और कई महीनोंतक मक्खियोंके समुदायके अधीन रहता है। तत्पश्चात् पापोंका भोग समाप्त करके वह पुनः मनुष्य-योनिमें जन्म लेता है
tataḥ pāpakṣayaṁ kṛtvā mānuṣatvam avāpnute |
അതിനുശേഷം പാപക്ഷയം വരുത്തി അവൻ വീണ്ടും മനുഷ്യസ്ഥിതിയെ പ്രാപിക്കുന്നു. ഭക്ഷണം മോഷ്ടിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ ഈച്ചയായി ജനിച്ച് പല മാസങ്ങൾ ഈച്ചകളുടെ കൂട്ടത്തിന്റെ അധീനനായി കഴിയുന്നു; പിന്നെ പാപഭോഗം തീർന്നാൽ വീണ്ടും മനുഷ്യയോനിയിൽ ജനിക്കുന്നു.
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
Actions generate karmic results: wrongdoing leads to suffering and lower states, but once the demerit is fully exhausted (pāpakṣaya), the soul can regain human birth, where ethical responsibility and the possibility of reform return.
In a discussion on dharma and the fruits of sin, Yudhiṣṭhira’s line summarizes the conclusion of a karmic sequence: after undergoing the consequences of one’s misdeeds, the being’s sinful residue is spent and it is reborn as a human again.