Shloka 49
उसमें स्फटिक और वज्रसारमणिके खम्भे लगे होते हैं। उसपर सुन्दर ढंगसे बनी हुई वेदी शोभा पाती है तथा वहाँ हंस और सारस पक्षी कलरव करते रहते हैं। ऐसे विशाल विमानपर चढ़ता और स्वच्छन्द घूमता है ।। एकादशे तु दिवसे य: प्राप्ते प्राशते हवि: । सदा द्वादशमासांस्तु जुह्नानो जातवेदसम्
ekādaśe tu divase yaḥ prāpte prāśate haviḥ | sadā dvādaśa-māsāṁs tu juhvāno jātavedasam ||
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു—അതിൽ സ്ഫടികവും വജ്രസാരമണിയും കൊണ്ടുള്ള തൂണുകൾ സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു. അതിന്മേൽ മനോഹരമായി നിർമ്മിച്ച വേദിക ശോഭിക്കുന്നു; അവിടെ ഹംസകളും സാരസപക്ഷികളും നിരന്തരം കലരവം ചെയ്യുന്നു. അത്തരം വിശാല വിമാനം ആരോഹിച്ച് അവൻ സ്വേച്ഛയായി വിഹരിക്കുന്നു. പിന്നെ, ഏകാദശദിനം എത്തിയപ്പോൾ ഹവി പ്രാശനം ചെയ്ത്, പന്ത്രണ്ട് മാസവും സദാ ജാതവേദസ് അഗ്നിയിൽ ആഹുതികൾ അർപ്പിക്കുന്നവൻ—
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes disciplined religious observance: keeping a timed vow (linked with the eleventh day/Ekādaśī) and sustaining offerings into Agni over a full year, presenting steadiness and restraint as a dharmic path to merit.
Bhishma is instructing Yudhiṣṭhira in Anuśāsana Parva on vows and sacrificial disciplines, describing a practitioner who partakes of consecrated oblation at the prescribed time and performs regular fire-offerings to Agni (Jātavedas) for twelve months.