Shloka 34
मानसतीर्थ-शौचप्रशंसा | Praise of the ‘Mental Tīrtha’ and the Marks of Purity
सुमनोवर्णकं चैव मधुमांसं च वर्जयन् । पुरुषो मरुतां लोकमिन्द्रलोक॑ च गच्छति,जो बारह महीनोंतक प्रति सातवें दिन एक समय भोजन करता, प्रतिदिन अम्निमें आहुति देता, वाणीको संयममें रखता और ब्रह्मचर्यका पालन करता एवं फूलोंकी माला, चन्दन, मधु और मांसका सदाके लिये त्याग कर देता है, वह पुरुष मरुद्गणों तथा इन्द्रके लोकमें जाता है
Bhīṣma uvāca — sumanovarṇakaṃ caiva madhumāṃsaṃ ca varjayan | puruṣo marutāṃ lokaṃ indralokaṃ ca gacchati ||
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു—പുഷ്പമാലയും ചന്ദനവും, കൂടാതെ തേനും മാംസവും ഉപേക്ഷിക്കുന്നവൻ—മരുതരുടെ ലോകവും ഇന്ദ്രലോകവും പ്രാപിക്കുന്നു.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhishma teaches that sustained renunciation of sensory indulgences—especially luxury adornments and certain foods like honey and meat—constitutes a meritorious discipline that leads to exalted heavenly attainments (Maruts’ realm and Indra’s heaven).
In Anushasana Parva, Bhishma is instructing Yudhishthira on dharma and the fruits of vows and restraints. Here he states the specific reward for a person who practices permanent abstention from garlands/sandal and from honey and meat.