Shloka 43
उपवासफलात्मकविधिः — Upavāsa as Yajña-Equivalent Merit
Angiras Teaching
दशवर्षसहस्राणि स्वर्गलोके महीयते । जो पूरे एक वर्षतक दो-दो दिनपर भोजन करके रहता है तथा साथ ही अहिंसा, सत्य और इन्द्रिय-संयमका पालन करता है, वह वाजपेय यज्ञका फल पाता है और दस हजार वर्षोतक स्वर्गलोकमें प्रतिष्ठित होता है । ४१-४२ ई ।।
daśavarṣasahasrāṇi svargaloke mahīyate | ṣaṣṭhe kāle tu kaunteya naraḥ saṃvatsaraṃ kṣipan |
അംഗിരസ് പറഞ്ഞു—അവൻ സ്വർഗ്ഗലോകത്തിൽ പത്തായിരം വർഷം മഹിമയോടെ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു. ഹേ കുന്തീപുത്രാ! ഒരാൾ പൂർണ്ണ ഒരു വർഷം ‘ഷഷ്ഠകാല’ നിയമം—അഥവാ ഒരു ദിവസം വിട്ട് അടുത്ത ദിവസം മാത്രം ആഹാരം കഴിക്കുക—പാലിക്കുകയും, കൂടെ അഹിംസ, സത്യം, ഇന്ദ്രിയസംയമം എന്നിവ അനുഷ്ഠിക്കുകയും ചെയ്താൽ, അവൻ വാജപേയ യാഗഫലം പ്രാപിച്ച് പത്തായിരം വർഷം സ്വർഗ്ഗത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിതനാകും.
अंगियरा उवाच
Educational Q&A
Sustained austerity—specifically eating on alternate days for a year—when grounded in non-violence, truth, and sense-restraint, can yield merit comparable to an eminent Vedic sacrifice (Vājapeya), leading to prolonged honor in heaven.
The sage Aṅgiras instructs Kaunteya (Yudhiṣṭhira) about the spiritual efficacy of a particular vrata/discipline, linking ethical virtues and bodily restraint to the high rewards traditionally associated with grand ritual performance.