Shloka 11
Duḥṣantasya Vana-praveśaḥ
King Duḥṣanta’s Entry into the Forest Hunt
न च पित्रा विभज्यन्ते पुत्रा गुरुहिते रता: । युज्जते धुरि नो गाश्न कृशान् संधुक्षयन्ति च
na ca pitrā vibhajyante putrā guruhite ratāḥ | yujjate dhuri no gāśna kṛśān sandhukṣayanti ca
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—ഗുരുഹിതത്തിൽ നിരതരായ പുത്രന്മാരെ പിതാവും വേർതിരിച്ച് ഭേദം കാണിക്കുകയില്ല. അത്തരക്കാർ തൊഴിൽക്കായി നുകത്തടിയിൽ ചേർക്കപ്പെടാൻ യോഗ്യർ; കഷ്ടതയിൽ പിന്മാറുകയില്ല, അഗ്നിയും കൊളുത്തും—ആവശ്യമായ സേവനമെന്തായാലും സന്നദ്ധർ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse praises disciplined sons who prioritize the guru’s welfare and are willing to undertake any labor without hesitation; such conduct is presented as ethically commendable and not something a father should discourage or treat as a fault.
Vaiśampāyana describes the character of well-trained sons: they remain devoted to their teacher’s interests and readily perform demanding tasks—being yoked for work and tending the fire—illustrating the ideal of obedient, service-oriented students/sons.