Vasiṣṭhasya śokaḥ, Vipāśā–Śatadrū-nāmākaraṇam, Kalmāṣapādasya bhaya-prasaṅgaḥ (Ādi Parva 167)
संहिताध्ययने युक्तौ गोत्रतश्चापि काश्यपौ । तारणेयौ युक्तरूपीौ ब्राह्मणावृषिसत्तमौ,वे वैदिक संहिताके अध्ययनमें सदा संलग्न रहते थे। उनका गोत्र काश्यप था। वे दोनों ब्राह्मण सूर्यदेवके भक्त, बड़े ही योग्य तथा श्रेष्ठ ऋषि थे
saṃhitādhyayane yuktau gotrataścāpi kāśyapau | tāraṇeyau yukta-rūpau brāhmaṇāv ṛṣi-sattamau ||
അവർ ഇരുവരും വേദസംഹിതകളുടെ അധ്യയനത്തിലും ജപത്തിലും നിരന്തരം ലീനരായിരുന്നു. ഗോത്രത്തിൽ അവർ കാശ്യപർ; ‘താരണേയർ’ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടു. ആചാര-നിയമങ്ങളിൽ യുക്തരായി, സൂര്യദേവഭക്തരായി, ഋഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠരായ ബ്രാഹ്മണരായിരുന്നു അവർ।
ब्राह्मण उवाच
The verse presents an ethical model of Brahmin excellence: steady commitment to Vedic learning (saṃhitādhyayana), disciplined character (yukta-rūpa), and continuity of tradition through recognized lineage (gotra).
A speaker describes two exemplary Brahmins: they are identified by their constant Vedic study, their Kāśyapa gotra, and their designation as Tāraṇeyas, praising them as foremost among sages.