Vasiṣṭhasya śokaḥ, Vipāśā–Śatadrū-nāmākaraṇam, Kalmāṣapādasya bhaya-prasaṅgaḥ (Ādi Parva 167)
सो<ध्यारोहद् रथवरं तेन च प्रययौ तदा । ततः प्रणेदु: पञ्जाला: प्रह्ृष्ठा: साधु साथ्विति
ആ കുമാരൻ അന്നേ സമയം ഒരു ശ്രേഷ്ഠ രഥത്തിൽ കയറി, അതിൽ യുദ്ധയാത്രയ്ക്കു പുറപ്പെടുന്നവനെപ്പോലെ മുന്നേറി. അത് കണ്ട പാഞ്ചാലർ അത്യന്തം ഹർഷിച്ച് ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചു—“സാധു! സാധു!”
ब्राह्मण उवाच