Shloka 8
Saṃvaraṇa–Tapatī Vivāhaḥ (The Marriage of Saṃvaraṇa and Tapatī) — Mahābhārata, Ādi Parva 163
आकर्णाद् भिन्नवक्त्रश्न शड्कुर्णो बिभीषण: । त्रिशिखां भ्रुकुटिं कृत्वा संदश्य दशनच्छदम्
Vaiśampāyana uvāca: ākarṇād bhinnavaktraś ca śaṅkukarṇo bibhīṣaṇaḥ | triśikhāṁ bhru-kuṭiṁ kṛtvā saṁdaśya daśanacchadam ||
അവന്റെ വായ് ചെവിവരെ പിളർന്നതുപോലെ; ചെവികൾ ശങ്കുവുപോലെ നീളവും മൂർച്ചയും ഉള്ളവ. അത്യന്തം ഭീകരൻ. അവൻ ഭ്രൂകുടി ചുളിച്ച് മൂന്ന് വരകൾ ഉയർത്തി, പല്ലുകൊണ്ട് സ്വന്തം അധരം കടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse uses physical imagery to signal moral and psychological states: uncontrolled anger and harmful intent manifest outwardly. In epic ethics, such signs warn the listener to recognize adharma-driven impulses and their consequences.
The narrator describes a terrifying rākṣasa’s appearance—gaping mouth, pointed ears, a triple-lined frown, and lip-biting—building tension and indicating imminent aggression.