Shloka 50
Narmadā–Tīrtha-Māhātmya: Sequence of Sacred Fords and Their Fruits
स्तम्भतीर्थं ततो गच्छेत् स्नानं तत्र समाचरेत् / स्नातमात्रो नरस्तत्र सोमलोके महीयते
stambhatīrthaṃ tato gacchet snānaṃ tatra samācaret / snātamātro narastatra somaloke mahīyate
അതിനുശേഷം സ്തംഭതീർത്ഥത്തിലേക്ക് ചെന്നു അവിടെ വിധിപൂർവ്വം സ്നാനം ആചരിക്കണം. അവിടെ ഒരിക്കൽ സ്നാനം ചെയ്തമാത്രത്തിൽ മനുഷ്യൻ സോമലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുകയും മഹിമ പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
Suta (narrator) recounting the Kurma Purana’s tirtha-mahatmya teaching (as transmitted in the Purva-bhaga)
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: adbhuta
FAQs
This verse does not directly define the Ātman; it emphasizes karma-phala within dharma—specifically, tīrtha-snāna as a purifying act that yields an exalted post-mortem state (Soma-loka).
The practice highlighted is tīrtha-snāna performed with proper observance (samācāra). In Kurma Purana’s wider discipline, such external purification supports inner purity (śuddhi) that later matures into yoga-sādhana.
This verse is primarily a tīrtha-phala statement and does not explicitly discuss Shiva–Vishnu unity; within the Kurma Purana’s synthesis, it fits the shared dharmic framework where sacred acts and purity support devotion across sectarian lines.