Vīrya, Māyā/Prakṛti, Śrī’s Inseparability, Paramāṇu, and Hari’s Infinitude
ये वैष्णवा वैष्णवदासवश्यास्तेषां द्रोहं सर्वदा संचरेद्यः / हरिप्रीतिस्तेन भवेन्न नित्यमानन्दवृद्धिस्तेन भवेन्न मुक्तौ
ye vaiṣṇavā vaiṣṇavadāsavaśyāsteṣāṃ drohaṃ sarvadā saṃcaredyaḥ / hariprītistena bhavenna nityamānandavṛddhistena bhavenna muktau
വൈഷ്ണവർ—വിഷ്ണുഭക്തരും വൈഷ്ണവദാസന്മാർക്ക് അനുസരിക്കുന്നവരും—അവരോടു ആരെങ്കിലും നിരന്തരം ദ്രോഹം പുലർത്തുകയാണെങ്കിൽ, അവനു ഹരിയുടെ നിത്യപ്രസാദം ലഭിക്കില്ല; ആനന്ദവർദ്ധനയും ഉണ്ടാകില്ല, മോക്ഷവും ലഭിക്കില്ല।
Lord Vishnu (speaking to Garuda/Vinatā-putra)
Concept: Vaiṣṇava-aparādha blocks Hari-prīti and obstructs ānanda-vṛddhi and mokṣa.
Vedantic Theme: Grace (anugraha) as essential for liberation; bhakti is safeguarded by humility and reverence toward devotees (bhāgavata-sammāna).
Application: Avoid malice, slander, and contempt toward devotees; cultivate service-attitude, apologize quickly, and practice respectful speech in religious disagreement.
Primary Rasa: raudra
Secondary Rasa: bhayanaka
Related Themes: Garuda Purana 3.3.37 (bheda-jñāna leading to condemnation and darkness)
This verse states that malice toward Vaiṣṇavas prevents enduring Hari-prīti (the Lord’s pleasure) and obstructs both inner bliss and liberation.
It frames mokṣa as dependent not only on personal worship, but also on right conduct toward the Lord’s devotees; hostility toward them becomes a direct impediment to grace and spiritual progress.
Cultivate reverence and non-harm toward sincere devotees and teachers; avoid slander and betrayal, and practice humility as part of bhakti and ethical living.