Vaṁśānukīrtana: From Janamejaya’s Line to Bharata–Kuru–Pāṇḍava Descendants
पारस्तु पृथुसेनस्य पाराद्द्वीपो ऽभवन्नृपः / नृपस्य सृमरः पुत्रः सुकृतिश्च पृथोः सुतः
pārastu pṛthusenasya pārāddvīpo 'bhavannṛpaḥ / nṛpasya sṛmaraḥ putraḥ sukṛtiśca pṛthoḥ sutaḥ
പൃഥുസേനനിൽ നിന്ന് പാരസ്തു ജനിച്ചു; പാരസ്തുവിൽ നിന്ന്, ഹേ നൃപ, ദ്വീപൻ ഉദിച്ചു. ആ രാജാവിന്റെ പുത്രൻ സൃമരൻ; പൃഥുവിന്റെ പുത്രൻ സുകൃതി.
Narrator (Purāṇic genealogy section; specific speaker not explicit in this standalone verse)
Concept: Rājadharma continuity through legitimate succession; names function as carriers of duty.
Vedantic Theme: Karma’s continuity across generations (saṁskāra-pravāha) within saṁsāra.
Application: Value responsible succession planning—ethical leadership handover in family, institutions, and governance.
Primary Rasa: shanta
Related Themes: Garuda Purana 1.140.11-15 (continuous lineage list)
This verse preserves a succession of rulers and descendants, a Purāṇic method for situating teachings within recognized lineages and transmitting historical-sacred memory.
It does not directly discuss the soul’s journey; it functions as a lineage record, providing narrative context rather than afterlife instruction.
Use it as a reminder of continuity and responsibility across generations—upholding dharma so one’s actions strengthen, rather than burden, one’s lineage.