Adhyaya 8

Verse 1

भूतशुद्धिवर्णनम् श्रीनारायण उवाच भूतशुद्धिप्रकारं च कथयामि महामुने । मूलाधारात्समुत्थाय कुण्डलीं परदेवताम्

ശ്രീനാരായണൻ പറഞ്ഞു: ഹേ മഹാമുനി! ഇനി ഞാൻ ഭൂതശുദ്ധി ക്രമം വിവരിക്കാം. മൂലാധാരത്തിൽ നിന്ന് പരദേവതയായ കുണ്ഡലിനിയെ ഉണർത്തി...

Verse 2

सुषुम्णामार्गमाश्रित्य ब्रह्मरन्ध्रगतां स्मरेत् । जीवं ब्रह्मणि संयोज्य हंसमन्त्रेण साधकः

സുഷുമ്നാ മാർഗ്ഗത്തിലൂടെ ബ്രഹ്മരന്ധ്രത്തിലെത്തിയ അവളെ ധ്യാനിക്കണം. സാധകൻ 'ഹംസ' മന്ത്രത്താൽ ജീവനെ ബ്രഹ്മത്തിൽ ലയിപ്പിക്കണം.

Verse 3

पादादिजानुपर्यन्तं चतुष्कोणं सवज्रकम् । लं बीजाख्यं स्वर्णवर्णं स्मरेदवनिमण्डलम्

പാദം മുതൽ മുട്ടുവരെ, വജ്ര ചിഹ്നമുള്ള ചതുരാകൃതിയിലുള്ള, സ്വർണ്ണവർണ്ണമായ 'ലം' ബീജത്തോടു കൂടിയ ഭൂമിമണ്ഡലത്തെ ധ്യാനിക്കണം.

Verse 4

जान्वाद्यानाभिचन्द्रार्धनिभं पद्मद्वयाङ्‌कितम् । वं बीजयुक्तं श्वेताभमम्भसो मण्डलं स्मरेत्

മുട്ടുമുതൽ നാഭിവരെ, അർദ്ധചന്ദ്രാകൃതിയിലുള്ള, രണ്ട് താമരകളാൽ അടയാളപ്പെടുത്തിയ, ശ്വേതവർണ്ണമായ 'വം' ബീജത്തോടു കൂടിയ ജലമണ്ഡലത്തെ ധ്യാനിക്കണം.

Verse 5

नाभेर्हृदयपर्यन्तं त्रिकोणं स्वस्तिकान्वितम् । रं बीजेन युतं रक्तं स्मरेत्पावकमण्डलम्

നാഭുമുതൽ ഹൃദയം വരെ, ത്രികോണാകൃതിയിലുള്ള, സ്വസ്തിക ചിഹ്നമുള്ള, ചുവന്ന വർണ്ണമായ 'രം' ബീജത്തോടു കൂടിയ അഗ്നിമണ്ഡലത്തെ ധ്യാനിക്കണം.

Verse 6

हृदो भूमध्यपर्यन्तं वृत्तं षड्‌बिन्दुलाञ्छितम् । यं बीजयुक्तं धूम्राभं नभस्वन्मण्डलं स्मरेत्

ഹൃദയം മുതൽ ഭ്രൂമധ്യം വരെ, വട്ടത്തിലുള്ള, ആറ് ബിന്ദുക്കളാൽ അടയാളപ്പെടുത്തിയ, പുകനിറമായ 'യം' ബീജത്തോടു കൂടിയ വായുമണ്ഡലത്തെ ധ്യാനിക്കണം.

Verse 7

आब्रह्मरन्ध्रं भ्रूमध्याद्‌वृत्तं स्वच्छं मनोहरम् । हं बीजयुक्तमाकाशमण्डलं च विचिन्तयेत्

ഭ്രൂമധ്യം മുതൽ ബ്രഹ്മരന്ധ്രം വരെ, വട്ടത്തിലുള്ള, സ്വച്ഛവും മനോഹരവുമായ, 'ഹം' ബീജത്തോടു കൂടിയ ആകാശമണ്ഡലത്തെ ചിന്തിക്കണം.

Verse 8

एवं भूतानि सञ्चिन्त्य प्रत्येकं संविलापयेत् । भुवं जले जलं वह्नौ वह्निं वायौ नभस्यमुम्

ഇപ്രകാരം ഭൂതങ്ങളെ ചിന്തിച്ച് ഓരോന്നിനെയും ലയിപ്പിക്കണം. ഭൂമിയെ ജലത്തിലും, ജലത്തെ അഗ്നിയിലും, അഗ്നിയെ വായുവിലും, വായുവിനെ ആകാശത്തിലും ലയിപ്പിക്കണം.

Verse 9

विलाप्य खमहङ्‌कारे महत्तत्त्वेऽप्यहङ्‌कृतिम् । महान्तं प्रकृतौ मायामात्मनि प्रविलापयेत्

ആകാശത്തെ അഹങ്കാരത്തിലും, അഹങ്കാരത്തെ മഹത്തത്വത്തിലും, മഹത്തത്വത്തെ പ്രകൃതിയിലും, പ്രകൃതിയെ (മായയെ) ആത്മാവിലും ലയിപ്പിക്കണം.

Verse 10

शुद्धसंविन्मयो भूत्वा चिन्तयेत्पापपूरुषम् । वामकुक्षिस्थितं कृष्णमङ्‌गुष्ठपरिमाणकम्

ശുദ്ധചൈതന്യ സ്വരൂപനായിത്തീർന്ന്, വയറിന്റെ ഇടതുഭാഗത്തുള്ള, പെരുവിരൽ വലിപ്പമുള്ള കറുത്ത നിറത്തിലുള്ള 'പാപപുരുഷനെ' ചിന്തിക്കണം.

Verse 11

ब्रह्महत्याशिरोयुक्तं कनकस्तेयबाहुकम् । मदिरापानहृदयं गुरुतल्पकटीयुतम्

അവന്റെ ശിരസ്സ് ബ്രഹ്മഹത്യാ പാപവും, കൈകൾ സ്വർണ്ണമോഷണവും, ഹൃദയം മദ്യപാനവും, അരക്കെട്ട് ഗുരുപത്നീ ഗമനവുമാകുന്നു.

Verse 12

तत्संसर्गिपदद्वन्द्वमुपपातकमस्तकम् । खड्गचर्मधरं कृष्णमधोवक्त्रं सुदुःसहम्

അവന്റെ രണ്ടു പാദങ്ങൾ പാപികളുമായുള്ള സമ്പർക്കവും മസ്തകം ഉപപാതകങ്ങളുമാകുന്നു. അവൻ കറുത്ത നിറമുള്ളവനും വാളും പരിചയും ധരിച്ചവനും അധോമുഖനും അത്യന്തം ഭയാനകനുമാണ്.

Verse 13

वायुबीजं स्मरन्वायुं सम्पूर्यैनं विशोषयेत् । स्वशरीरयुतं मन्त्रो वह्निबीजेन निर्दहेत्

വായു ബീജം ('യം') സ്മരിച്ചുകൊണ്ട് വായു നിറച്ച് ഈ പാപപുരുഷനെ ശോഷിപ്പിക്കണം. പിന്നീട് അഗ്നി ബീജം ('രം') കൊണ്ട് സ്വന്തം ശരീരത്തോടൊപ്പം അവനെ ദഹിപ്പിക്കണം.

Verse 14

कुम्भके परिजप्तेन ततः पापनरोद्‍भवम् । बहिर्भस्म समुत्सार्य वायुबीजेन रेचयेत्

കുംഭകത്തിൽ മന്ത്രം ജപിച്ച്, ആ പാപപുരുഷനിൽ നിന്നുണ്ടായ ഭസ്മത്തെ വായു ബീജത്താൽ രേചകം ചെയ്ത് പുറന്തള്ളണം.

Verse 15

सुधाबीजेन देहोत्थं भस्म संप्लावयेत्सुधीः । भूबीजेन घनीकृत्य भस्म तत्कनकाण्डवत्

ബുദ്ധിമാനായ സാധകൻ സുധാ ബീജത്താൽ ('വം') ആ ഭസ്മത്തെ നനയ്ക്കണം. പിന്നീട് പൃഥ്വി ബീജത്താൽ ('ലം') ആ ഭസ്മത്തെ സ്വർണ്ണ അണ്ഡം പോലെ ഘനീഭവിപ്പിക്കണം.

Verse 16

विशुद्धमुकुराकारं जपन्बीजं विहायसः । मूर्धादिपादपर्यन्तान्यङ्‌गानि रचयेत्सुधीः

ആകാശ ബീജം ('ഹം') ജപിച്ച്, ബുദ്ധിമാനായ സാധകൻ ശിരസ്സു മുതൽ പാദം വരെ അവയവങ്ങൾ നിർമ്മിക്കണം, അവ നിർമ്മലമായ കണ്ണാടി പോലെയാകണം.

Verse 17

आकाशादीनि भूतानि पुनरुत्पादयेच्चितः । सोऽहं मन्त्रेण चात्मानमानयेद्धृदयाम्बुजे

ശുദ്ധ ചൈതന്യത്തിൽ നിന്ന് ആകാശാദി ഭൂതങ്ങളെ വീണ്ടും ഉല്പാദിപ്പിക്കണം. പിന്നീട് 'സോഹം' മന്ത്രത്താൽ ആത്മാവിനെ ഹൃദയകമലത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരണം.

Verse 18

कुण्डलीजीवमादाय परसङ्‌गात्सुधामयम् । संस्थाप्य हृदयाम्भोजे मूलाधारगतां स्मरेत्

പരമാത്മാവുമായുള്ള സംഗത്താൽ സുധാമയമായ ജീവനെയും കുണ്ഡലിനിയെയും ഹൃദയകമലത്തിൽ സ്ഥാപിച്ച്, കുണ്ഡലിനി മൂലാധാരത്തിലേക്ക് മടങ്ങുന്നതായി സ്മരിക്കണം.

Verse 19

रक्ताम्भोधिस्थपोतोल्लसदरुण- सरोजाधिरूढा कराब्जैः शूलं कोदण्डमिक्षूद्‍भवमणिगुण- मप्यङ्‌कुशं पञ्चबाणान् । बिभ्राणासृक्कपालं त्रिनयन- लसिता पीनवक्षोरुहाढ्या देवी बालार्कवर्णा भवतु सुखकरी प्राणशक्तिः परा नः

രക്തസമുദ്രത്തിലെ തോണിയിലുള്ള ചുവന്ന താമരയിൽ ഇരിക്കുന്നവളും, കൈകളിൽ ശൂലം, കരിമ്പ് വില്ല്, അങ്കുശം, അഞ്ച് ബാണങ്ങൾ, രക്തം നിറഞ്ഞ കപാലം എന്നിവ ധരിച്ചവളും, മുക്കണ്ണിയും ഉദയസൂര്യന്റെ വർണ്ണമുള്ളവളുമായ പരാ പ്രാണശക്തി ദേവി നമുക്ക് സുഖം നൽകട്ടെ.

Verse 20

एवं ध्यात्वा प्राणशक्तिं परमात्मस्वरूपिणीम् । विभूतिधारणं कार्यं सर्वाधिकृतिसिद्धये

ഇപ്രകാരം പരമാത്മസ്വരൂപിണിയായ പ്രാണശക്തിയെ ധ്യാനിച്ച്, സർവ്വ കാര്യസിദ്ധിക്കായി വിഭൂതി ധരിക്കണം.

Verse 21

विभूतेर्विस्तरं वक्ष्ये धारणे च महाफलम् । श्रुतिस्मृतिप्रमाणोक्तं भस्मधारणमुत्तमम्

വിഭൂതിയുടെ മാഹാത്മ്യത്തെക്കുറിച്ചും അത് ധരിക്കുന്നതിലൂടെ ലഭിക്കുന്ന വലിയ ഫലങ്ങളെക്കുറിച്ചും ഞാൻ ഇപ്പോൾ വിവരിക്കാം. ശ്രുതികളിലും സ്മൃതികളിലും പറയുന്നതുപോലെ ഭസ്മധാരണം അത്യുത്തമമാണ്.

Verse 999

इति श्रीमद्देवीभागवते महापुराणेऽष्टादशसाहस्र्यां संहितायां एकादशस्कन्धे भूतशुद्धिवर्णनं नामाष्टमोऽध्यायः

പതിനെണ്ണായിരം ശ്ലോകങ്ങളുള്ള ശ്രീമദ് ദേവീഭാഗവതം മഹാപുരാണത്തിലെ പതിനൊന്നാം സ്കന്ധത്തിലെ 'ഭൂതശുദ്ധി വർണ്ണനം' എന്ന എട്ടാം അധ്യായം സമാപിച്ചു.