Srimad Bhagavatam — Shashtha Skandha, Shloka 17
Nārada and Aṅgirā Instruct Citraketu: Impermanence, Ātma-Tattva, and Mantra-Upadeśa
श्रीअङ्गिरा उवाच अहं ते पुत्रकामस्य पुत्रदोऽस्म्यङ्गिरा नृप । एष ब्रह्मसुत: साक्षान्नारदो भगवानृषि: ॥ १७ ॥
śrī-aṅgirā uvāca ahaṁ te putra-kāmasya putrado ’smy aṅgirā nṛpa eṣa brahma-sutaḥ sākṣān nārado bhagavān ṛṣiḥ
അംഗിരാ പറഞ്ഞു—ഹേ രാജാവേ, നീ പുത്രനെ ആഗ്രഹിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ തന്നെയാണ് നിന്നരികിൽ വന്നത്. നിനക്ക് പുത്രനെ നൽകിയ അതേ അംഗിരാ ഞാൻ. ഈ ഋഷി സാക്ഷാൽ ബ്രഹ്മാവിന്റെ പുത്രനായ ഭഗവാൻ നാരദ മഹർഷിയാണ്.
FAQs
This verse shows that great ṛṣis like Aṅgirā can bestow a son as a boon, yet the narrative also guides the seeker beyond material longing toward higher spiritual realization.
Aṅgirā presents Nārada as a divine authority—Brahmā’s son—so the king will trust the higher instruction that follows, not merely seek a boon for worldly happiness.
Seek blessings and help for life’s needs, but also invite saintly guidance that elevates desires into devotion, meaning, and inner freedom.