Shloka 20
Indra’s Brahma-hatyā, Flight from Sin, and Purification by Aśvamedha
अथेज्यमाने पुरुषे सर्वदेवमयात्मनि । अश्वमेधे महेन्द्रेण वितते ब्रह्मवादिभि: ॥ १९ ॥ स वै त्वाष्ट्रवधो भूयानपि पापचयो नृप । नीतस्तेनैव शून्याय नीहार इव भानुना ॥ २० ॥
athejyamāne puruṣe sarva-devamayātmani aśvamedhe mahendreṇa vitate brahma-vādibhiḥ
പിന്നീട് ബ്രഹ്മവാദികൾ മഹേന്ദ്രനാൽ വിപുലമായി നടത്തപ്പെട്ട അശ്വമേധയാഗത്തിൽ, സർവ്വദേവമയാത്മനായ പരമപുരുഷനെ ആരാധിച്ചതിനാൽ ഇന്ദ്രന്റെ എല്ലാ പാപഫലങ്ങളും ശമിച്ചു. ഹേ നൃപാ! ത്വാഷ്ട്രവധം പോലെയുള്ള ഭീകരപാപവും ആ യാഗംകൊണ്ട് ക്ഷണത്തിൽ ശൂന്യമായി; സൂര്യോദയത്തിൽ മൂടൽമഞ്ഞ് അകലുന്നതുപോലെ।
FAQs
This verse says that even a great burden of sin—like that from killing Vṛtrāsura—can be nullified by the proper sacrificial act, compared to fog vanishing in sunlight.
He is called tvāṣṭra because he was born from Tvaṣṭā (Viśvarūpa’s father), and thus his slaying is described as 'tvāṣṭra-vadha.'
Sincere, dharmic corrective action—done with proper intent and guidance—can gradually clear heavy guilt and wrongdoing, just as light naturally removes darkness.