Srimad Bhagavatam — Panchama Skandha, Shloka 1
Rāhu, Eclipses, Antarikṣa, and the Seven Subterranean Heavens
Bila-svarga
श्रीशुक उवाच अधस्तात्सवितुर्योजनायुते स्वर्भानुर्नक्षत्रवच्चरतीत्येके योऽसावमरत्वं ग्रहत्वं चालभत भगवदनुकम्पया स्वयमसुरापसद: सैंहिकेयो ह्यतदर्हस्तस्य तात जन्म कर्माणि चोपरिष्टाद्वक्ष्याम: ॥ १ ॥
śrī-śuka uvāca adhastāt savitur yojanāyute svarbhānur nakṣatravac caratīty eke yo ’sāv amaratvaṁ grahatvaṁ cālabhata bhagavad-anukampayā svayam asurāpasadaḥ saiṁhikeyo hy atad-arhas tasya tāta janma karmāṇi copariṣṭād vakṣyāmaḥ.
ശ്രീശുകദേവ ഗോസ്വാമി പറഞ്ഞു—പ്രിയ രാജാവേ, ചില പുരാണവക്താക്കൾ പറയുന്നു: സൂര്യനിൽ നിന്ന് പത്തായിരം യോജന താഴെ സ്വർഭാനു (രാഹു) എന്ന ഗ്രഹം ഉണ്ടെന്നും അത് നക്ഷത്രത്തെപ്പോലെ സഞ്ചരിക്കുന്നുവെന്നും. അവൻ സിംഹികയുടെ പുത്രൻ, അസുരന്മാരിൽ ഏറ്റവും നിന്ദ്യൻ; ദേവത്വമോ ഗ്രഹാധിപത്യവോ സ്വീകരിക്കാൻ അർഹനല്ലായിരുന്നു. എങ്കിലും ഭഗവാന്റെ അനുകമ്പയാൽ അവൻ അമരത്വവും ഗ്രഹത്വവും നേടി. പിന്നെ അവന്റെ ജന്മവും കർമങ്ങളും ഞാൻ കൂടുതൽ പറയും.
FAQs
This verse states that some authorities describe Svarbhānu (Rāhu) as moving like a star below the sun at a distance of ten thousand yojanas, having attained graha-status by the Lord’s compassion.
Śukadeva highlights a contrast: Rāhu is inherently degraded and unfit, yet by bhagavad-anukampā (the Lord’s mercy) he still obtained extraordinary status—showing the supremacy of divine will over mere qualification.
Do not presume entitlement based on birth or merit; cultivate humility and devotion, recognizing that real elevation comes by the Lord’s grace, not by ego or worldly qualification.