Shloka 37
The Six Dvīpas Beyond Jambūdvīpa and the Cosmic Boundary of Lokāloka
स लोकत्रयान्ते परित ईश्वरेण विहितो यस्मात्सूर्यादीनां ध्रुवापवर्गाणां ज्योतिर्गणानां गभस्तयोऽर्वाचीनांस्त्रींल्लोकानावितन्वाना न कदाचित्पराचीना भवितुमुत्सहन्ते तावदुन्नहनायाम: ॥ ३७ ॥
sa loka-trayānte parita īśvareṇa vihito yasmāt sūryādīnāṁ dhruvāpavargāṇāṁ jyotir-gaṇānāṁ gabhastayo ’rvācīnāṁs trīḻ lokān āvitanvānā na kadācit parācīnā bhavitum utsahante tāvad unnahanāyāmaḥ.
ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ പരമ ഇച്ഛയാൽ ‘ലോകാലോക’ പർവ്വതം ഭൂഃ, ഭുവഃ, സ്വഃ എന്ന ത്രിലോകങ്ങളുടെ പുറം അതിരായി സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, സൂര്യാദി ജ്യോതിഗണങ്ങളുടെ കിരണങ്ങൾ ആ പരിധിക്കുള്ളിൽ മാത്രം വ്യാപിക്കേണ്ടതിന്. സൂര്യനിൽ നിന്ന് ധ്രുവലോകം വരെ ഉള്ള എല്ലാ ദീപ്തിമാനങ്ങളും ത്രിലോകങ്ങളിൽ പ്രകാശം വിതറുമ്പോഴും, ഈ പർവ്വതപരിധി കടക്കാൻ അവർക്കു കഴിയില്ല; കാരണം ഇത് ധ്രുവലോകത്തേക്കാൾ പോലും ഉയർന്ന് കിരണങ്ങളെ തടയുന്നു.
When we speak of loka-traya, we refer to the three primary planetary systems — Bhūḥ, Bhuvaḥ and Svaḥ — into which the universe is divided. Surrounding these planetary systems are the eight directions, namely east, west, north, south, northeast, southeast, northwest and southwest. Lokāloka Mountain has been established as the outer boundary of all the lokas to distribute the rays of the sun and other luminaries equally throughout the universe.
FAQs
This verse says the universe has a divinely established limit at the edge of the three worlds, set by the Supreme Lord, beyond which even the sun’s rays cannot extend.
He highlights that cosmic motion is regulated—luminaries follow fixed paths centered around Dhruva—showing an ordered universe governed by the Lord rather than random movement.
It encourages humility and faith in divine order: just as cosmic forces move within God-given limits, a devotee lives within dharma and aligns daily life with higher purpose.