Shloka 21
Devotion in Kimpuruṣa-varṣa and the Glory of Bhārata-varṣa
Rāmacandra & Nara-Nārāyaṇa; Rivers, Varṇāśrama, and Liberation
एतदेव हि देवा गायन्ति— अहो अमीषां किमकारि शोभनं प्रसन्न एषां स्विदुत स्वयं हरि: । यैर्जन्म लब्धं नृषु भारताजिरे मुकुन्दसेवौपयिकं स्पृहा हि न: ॥ २१ ॥
etad eva hi devā gāyanti — aho amīṣāṁ kim akāri śobhanaṁ prasanna eṣāṁ svid uta svayaṁ hariḥ yair janma labdhaṁ nṛṣu bhāratājire mukunda-sevaupayikaṁ spṛhā hi naḥ
ദേവന്മാർ പാടുന്നു—അഹോ! ഇവർ എത്ര ശുഭകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്തിരിക്കണം, അല്ലെങ്കിൽ സ്വയം ഹരി ഇവരിൽ പ്രസന്നനായിരിക്കണം; അതുകൊണ്ടുതന്നെ മുകുന്ദസേവയ്ക്ക് യോജ്യമായ ഭാരതഭൂമിയിൽ മനുഷ്യജന്മം ലഭിച്ചു. ഞങ്ങൾ ദേവന്മാർക്കും ഭാരതവർഷത്തിൽ മനുഷ്യജന്മം നേടി ഭക്തി ചെയ്യണമെന്ന ആഗ്രഹമുണ്ട്; എന്നാൽ ഇവർ ഇതിനകം അവിടെ സേവയിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
These facts are further explained in Caitanya-caritāmṛta ( Ādi 9.41) :
FAQs
Because human birth in Bhārata-varṣa is especially conducive to Mukunda-sevā—devotional service to the Supreme Lord—which even the demigods aspire for.
Shukadeva Gosvami speaks this to King Parikshit while describing the unique spiritual opportunity available in Bhārata-varṣa.
It urges us to value human life as a rare chance for bhakti—using time, abilities, and daily duties to serve Mukunda through remembrance, worship, and ethical living.