Srimad Bhagavatam — Panchama Skandha, Shloka 9
Varṣa-devatā Worship in Jambūdvīpa: Hayagrīva/Hayaśīrṣa, Nṛsiṁha, Kāmadeva (Pradyumna), Matsya, Kūrma, and Varāha
स्वस्त्यस्तु विश्वस्य खल: प्रसीदतां ध्यायन्तु भूतानि शिवं मिथो धिया । मनश्च भद्रं भजतादधोक्षजे आवेश्यतां नो मतिरप्यहैतुकी ॥ ९ ॥
svasty astu viśvasya khalaḥ prasīdatāṁ dhyāyantu bhūtāni śivaṁ mitho dhiyā manaś ca bhadraṁ bhajatād adhokṣaje āveśyatāṁ no matir apy ahaitukī
സകല വിശ്വത്തിനും മംഗളം ഉണ്ടാകട്ടെ; ദുഷ്ടരും അസൂയക്കാരും ശാന്തരാകട്ടെ. എല്ലാ ജീവികളും ഭക്തിയോഗം അഭ്യസിച്ച് പരസ്പരക്ഷേമം ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട് ശിവമംഗളത്തെ ധ്യാനിക്കട്ടെ. ഞങ്ങളുടെ മനസ് അധോക്ഷജ ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ സേവയിൽ ലീനമാകട്ടെ; ഞങ്ങളുടെ ബുദ്ധി നിർഹേതുക ഭക്തിയിൽ സ്ഥിരമാകട്ടെ.
The following verse describes a Vaiṣṇava:
FAQs
This verse prays “svasty astu viśvasya”—auspiciousness for the entire universe—showing that pure devotion naturally expands into compassion and goodwill toward all beings.
Standing before Lord Nṛsiṁhadeva, Prahlāda embodies Vaiṣṇava mercy: rather than seeking revenge, he asks that the envious be pacified and that all beings relate with benevolent intelligence.
Serve and remember Adhokṣaja without bargaining for results—make daily worship/chanting a steady practice, and let your intentions shift from self-interest to sincere love and welfare for others.