Srimad Bhagavatam — Navama Skandha, Shloka 26
Bhagīratha Brings Gaṅgā; Saudāsa’s Curse; Khaṭvāṅga’s Instant Renunciation
क्षुधार्तो जगृहे विप्रं तत्पत्न्याहाकृतार्थवत् । न भवान् राक्षस: साक्षादिक्ष्वाकूणां महारथ: ॥ २६ ॥ मदयन्त्या: पतिर्वीर नाधर्मं कर्तुमर्हसि । देहि मेऽपत्यकामाया अकृतार्थं पतिं द्विजम् ॥ २७ ॥
kṣudhārto jagṛhe vipraṁ tat-patny āhākṛtārthavat na bhavān rākṣasaḥ sākṣād ikṣvākūṇāṁ mahā-rathaḥ
രാക്ഷസസ്വഭാവത്തിന്റെ പ്രേരണയാൽ അത്യന്തം വിശപ്പോടെ സൗദാസൻ ആ ബ്രാഹ്മണനെ പിടിച്ചു. അപ്പോൾ ആ ബ്രാഹ്മണന്റെ ദീനയായ ഭാര്യ പറഞ്ഞു—ഓ വീരാ, നീ യഥാർത്ഥത്തിൽ നരഭക്ഷകൻ അല്ല; നീ ഇക്ഷ്വാകുവംശത്തിലെ മഹാരഥൻ, മദയന്തിയുടെ ഭർത്താവ്. ഇങ്ങനെ അധർമ്മം ചെയ്യുന്നത് നിനക്കു യോജ്യമല്ല. എനിക്ക് പുത്രകാമനയുണ്ട്; അതിനാൽ എന്നെ ഇനിയും ഗർഭിണിയാക്കിയിട്ടില്ലാത്ത എന്റെ ബ്രാഹ്മണ ഭർത്താവിനെ ദയവായി തിരികെ തരുക.
FAQs
This verse shows that distress like hunger does not justify adharmic acts; the wife appeals to the assailant’s noble lineage to awaken restraint and righteous conduct.
She uses moral persuasion—reminding him that such cruelty is unworthy of a noble kṣatriya—so he will release the brāhmaṇa and act according to dharma.
When pressured by need or emotion, remember your values and identity; choose integrity over impulse, and avoid harming others for short-term relief.