Shloka 24
Mahārāja Sagara, Kapila Muni, and the Deliverance of the Sixty Thousand Sons
प्रशान्त मायागुणकर्मलिङ्ग- मनामरूपं सदसद्विमुक्तम् । ज्ञानोपदेशाय गृहीतदेहं नमामहे त्वां पुरुषं पुराणम् ॥ २४ ॥
praśānta māyā-guṇa-karma-liṅgam anāma-rūpaṁ sad-asad-vimuktam jñānopadeśāya gṛhīta-dehaṁ namāmahe tvāṁ puruṣaṁ purāṇam
ഹേ പരമശാന്തനായ പ്രഭോ! മായയുടെ ഗുണങ്ങളും കര്മ്മങ്ങളും അവയില്നിന്ന് ഉദിക്കുന്ന നാമ‑രൂപങ്ങളും നിന്റെ സൃഷ്ടിയാണെങ്കിലും നീ അവയാല് ലിപ്തനല്ല. അതുകൊണ്ട് നിന്റെ ദിവ്യനാമവും രൂപവും ജഡനാമ‑രൂപങ്ങളില്നിന്ന് വ്യത്യസ്തം. ജ്ഞാനോപദേശത്തിനായി ദേഹസദൃശ രൂപം സ്വീകരിച്ചാലും നീയേ ആദിപുരുഷന്; നിന്നെ നമസ്കരിക്കുന്നു।
Śrīla Yāmunācārya has recited this verse in his Stotra-ratna (43):
FAQs
This verse praises the Lord as free from the identifying marks of māyā, the guṇas, and karma—showing that He is never conditioned like the jīva, even when He appears within the world.
Within the narrative of Sagara’s dynasty and sacred events surrounding the Ganges, Sagara offers reverent praise to the Primeval Person, acknowledging the Lord’s transcendence and His merciful act of teaching through divine appearance.
By cultivating devotion and steady knowledge—reducing ego-based “designations,” acting without selfish attachment, and hearing sacred teachings—one gradually becomes calm-minded and less driven by the modes.