Shloka 33
Nābhāga’s Inheritance, Śiva’s Verdict, and the Rise of Ambarīṣa—Prelude to Durvāsā’s Offense
गवां रुक्मविषाणीनां रूप्याङ्घ्रीणां सुवाससाम् । पय:शीलवयोरूपवत्सोपस्करसम्पदाम् ॥ ३३ ॥ प्राहिणोत् साधुविप्रेभ्यो गृहेषु न्यर्बुदानि षट् । भोजयित्वा द्विजानग्रे स्वाद्वन्नं गुणवत्तमम् ॥ ३४ ॥ लब्धकामैरनुज्ञात: पारणायोपचक्रमे । तस्य तर्ह्यतिथि: साक्षाद् दुर्वास भगवानभूत् ॥ ३५ ॥
gavāṁ rukma-viṣāṇīnāṁ rūpyāṅghrīṇāṁ suvāsasām payaḥśīla-vayo-rūpa- vatsopaskara-sampadām
അതിനുശേഷം മഹാരാജ അംബരീഷൻ തന്റെ വീട്ടിലെത്തിയ അതിഥികളെ—പ്രത്യേകിച്ച് സാദു ബ്രാഹ്മണരെ—സന്തുഷ്ടരാക്കി. സ്വർണ്ണം പൊതിഞ്ഞ കൊമ്പുകളും വെള്ളി പൊതിഞ്ഞ കുളമ്പുകളും, നല്ല വസ്ത്രങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ചും, പാൽ നിറഞ്ഞ അകിടുകളോടും, ശാന്തസ്വഭാവവും യൗവനസൗന്ദര്യവും ഉള്ളതുമായ, കിടാക്കളോടുകൂടിയ അറുപത് കോടി പശുക്കൾ ദാനമായി നൽകി. പിന്നെ ആദ്യം ദ്വിജന്മാർക്ക് അത്യുത്തമവും രുചികരവുമായ ഭോജനം നൽകി; അവർ തൃപ്തരായി അനുമതി നൽകിയപ്പോൾ അദ്ദേഹം ഏകാദശി പാരണത്തിന് തയ്യാറാകുകയായിരുന്നു. അതേ സമയത്ത് ക്ഷണമില്ലാതെ വന്ന അതിഥിയായി സാക്ഷാൽ ഭഗവാൻ ദുർവാസ മുനി അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു।
FAQs
It highlights that righteous charity is offered with care and completeness—valuable gifts given respectfully to worthy recipients as part of devotional life.
To perform charity in an exemplary, dharmic way—offering high-quality gifts with proper adornment and full provisions, not merely token giving.
Give thoughtfully: offer what is genuinely helpful, complete, and respectful—supporting spiritual and charitable causes with integrity rather than minimal or careless donations.