Shloka 20
Paraśurāma Avenges Jamadagni; Restoration Through Sacrifice; Viśvāmitra’s Line and Devarāta (Śunaḥśepha)
पितु: कायेन सन्धाय शिर आदाय बर्हिषि । सर्वदेवमयं देवमात्मानमयजन्मखै: ॥ २० ॥
pituḥ kāyena sandhāya śira ādāya barhiṣi sarva-devamayaṁ devam ātmānam ayajan makhaiḥ
അതിനുശേഷം പരശുരാമൻ പിതാവിന്റെ തല മൃതദേഹത്തോട് ചേർത്ത്, ആ മുഴുവൻ ദേഹവും കുശപ്പുല്ലിന്മേൽ വെച്ചു. പിന്നെ യാഗങ്ങളിലൂടെ, എല്ലാ ദേവന്മാരിലും എല്ലാ ജീവികളിലും അന്തര്യാമിയായി വ്യാപിക്കുന്ന വാസുദേവഭഗവാനെ അദ്ദേഹം ആരാധിക്കാൻ തുടങ്ങി।
FAQs
This verse states that the Supreme Lord (the ātmā, the indwelling Self) embodies and includes all the demigods, so worship directed to Him is ultimately worship of the divine source of all devas.
In the narrative context of Canto 9, Paraśurāma honors and restores his father Jamadagni after the violent events surrounding the family, performing Vedic rites as an act of duty and reverence.
It teaches honoring elders and sacred duties while remembering that all worship and goodness culminate in devotion to the Supreme Lord, the inner Self and source of all divine powers.